Ξεκινάω, ως συνήθως, από το αγωνιστικό. Μοιάζει λίγο αυτοκτονικό αυτό που έγινε στο τέλος της σεζόν: δύο μήνες χωρίς νίκη, με την τελευταία να καταγράφεται στις 21 Μαρτίου εναντίον της Τσέλσι. Μπορούμε να επικαλεστούμε τον παράγοντα «ατυχία», τη διαιτησία ή ό,τι άλλο θέλετε, αλλά αυτό δεν αλλάζει την απογοητευτική εικόνα του τελευταίου διμήνου.
Αν θέλουμε να βρούμε αιτίες, υπάρχουν αρκετές. Να ξεκινήσουμε από το ντεφορμάρισμα βασικών παικτών; Ο Pickford μετά το παιχνίδι με την Τσέλσι δεν θυμάμαι να έκανε καλή εμφάνιση. Ο Ndiaye πριν το Κύπελλο Εθνών Αφρικής με τον Ndiaye που επέστρεψε μετά, ήταν η μέρα με τη νύχτα. Ο Jake O'Brien ήταν και αυτός μετριότατος στα περισσότερα παιχνίδια ειδικά σε αυτά με τη Γουέστ Χαμ και τη Σάντερλαντ που μας κόστισαν την έξοδο στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, η ομάδα έχασε και τον Branthwaite μετά τον Grealish.
Όμως, το βασικό θέμα κατά τη γνώμη μου είναι άλλο: η διαχείριση του ρόστερ. Υπάρχουν 4 παίκτες με πάνω από 3.000 λεπτά αγωνιστικού χρόνου (Pickford, Garner, Tarkowski, O'Brien). Ακόμα 5 παίκτες (Mykolenko, Ndiaye, Dewsbury-Hall, Keane, Gueye) έχουν πάνω από 2.000 λεπτά, και αν προσθέσουμε τον Thierno Barry (1.918 λεπτά), βλέπουμε ότι περίπου 10 παίκτες τράβηξαν απελπιστικά όλο το κουπί φέτος. Άλλοι τέσσερις (Grealish, Beto, Iroegbunam, McNeil) κυμάνθηκαν στα 1.100-1.600 λεπτά. Κάποιοι παίκτες έπαιζαν στα όριά τους, την ίδια στιγμή που οι Dibling, Alcaraz και Röhl παίκτες που στοίχισαν στην ομάδα 75-80 εκατομμύρια λίρες συνολικά δεν πήραν ούτε 700 λεπτά συμμετοχής ολόκληρη τη σεζόν! Δεν σας μοιάζει προβληματικό αυτό;
Εγώ δεν θα μπω στη λογική να τα βάλω αποκλειστικά με τον David Moyes. Σίγουρα έχει την ευθύνη για το ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στο γήπεδο, αλλά θέλω να εστιάσω στον μεταγραφικό σχεδιασμό, γιατί είναι κάτι που το έχουμε μπροστά μας αυτή τη στιγμή. Είναι γνωστό ότι ο Σκωτσέζος προτιμά την ασφάλεια των έμπειρων παικτών. Το ξέρω εγώ από την Ελλάδα, σίγουρα το ξέρουν αυτοί που σχεδιάζουν την ομάδα μαζί του.
Ο Moyes δεν μπορεί να δουλέψει με τα «υλικά» που επιθυμεί η διοίκηση. Αν τα μεταγραφικά τα χειρίζεται μια επιτροπή που λέει «ας φέρουμε το τάδε ταλέντο» και αυτός το αφήνει εξαφανισμένο μια σεζόν, (π.χ Dibling,Aznou) ποιον ωφελεί αυτή η λογική; Το ταλέντο χάνει την αξία του επειδή δεν παίζει, ο Moyes δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του όπως ξέρει, και η Έβερτον δεν φτάνει στους στόχους που ονειρευόμαστε.
Όλα αυτά τα γράφω γιατί οι δηλώσεις του CEO Angus Kinnear μού φαίνονται εντελώς αντιφατικές. Από τη μία μιλάει για "υπομονή που πρέπει να δείξουμε αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί στην ανάδειξη ταλέντων", και από την άλλη λέει ότι "εκτιμούμε τη σταθερότητα που φέρνει ο David και την ικανότητα που δίνει αυτό σε ολόκληρο τον σύλλογο να σχεδιάζει μακροπρόθεσμα". Είναι σαν να πηγαίνεις σε έναν υδραυλικό για να σου φτιάξει τα ηλεκτρολογικά. Πότε ακριβώς ήταν ο David Moyes ειδικός στο να αναδεικνύει ταλέντα;
Είμαι ο τελευταίος που θα τα βάλει με τους Friedkin οι άνθρωποι έσωσαν την Έβερτον από τον αφανισμό. Αλλά δεν καταλαβαίνω πώς τρέχει το αγωνιστικό κομμάτι με τη νέα διοίκηση. Όλες αυτές οι επιτροπές με μπερδεύουν: ποιος ακριβώς έχει την ευθύνη των μεταγραφών; Όμως, για να μην βγάζω την κλασική τοξικότητα των Εβερτόνιανς, πρέπει να τονίσουμε ότι όπως μας είπαν και όταν πήγαμε στο Λίβερπουλ το πλάνο είναι να βγει η ομάδα στην Ευρώπη η φέτος (στόχος που χάθηκε) ή του χρόνου. Άρα, τα πάντα θα κριθούν την ερχόμενη σεζόν.
Πάμε και στον μεταγραφικό σχεδιασμό. Για μένα τα πράγματα είναι απλά: η ομάδα χρειάζεται επιθετικό, δεξί μπακ, αριστερό μπακ, κεντρικό μέσο και εξτρέμ. Είναι πολλές οι μεταγραφές και προτιμώ να καλυφθούν ποιοτικά παρά όλες. Προτιμώ να δώσουμε 50-60 εκατομμύρια για έναν καλό επιθετικό κι ας φάει το μισό μπατζετ παρά για ένα ακόμα «ταλέντο». Στο κάτω-κάτω, αν κάνεις 2-3 ποιοτικές προσθήκες, μετά οι δανεικοί ή οι ελεύθεροι έρχονται πολύ πιο εύκολα.
Το θέμα Grealish είναι και για φέτος το καλοκαίρι ψηλά στην επικαιρότητα της ομάδας, βλέπω, να πάμε πάλι σε ένα σίριαλ και εδώ η παρτίδα είναι πιο περίπλοκη από πέρυσι. Ο Grealish θέλει να μείνει στην Έβερτον, αλλά δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση θα εμφανιστεί μετά τον τραυματισμό του. Τα 50 εκατομμύρια είναι σίγουρα υπερβολικό ποσό πλέον. Από την άλλη, το ποια είναι η πραγματική βάση της κάθε ομάδας στις διαπραγματεύσεις, δεν το γνωρίζουμε. Η Σίτι μοιάζει να χρησιμοποιεί το επικοινωνιακό κομμάτι για να πάρει το μάξιμουμ που μπορεί, ενώ η Έβερτον μιλούσε ακόμα και για 20 εκατομμύρια ποσό υπερβολικά χαμηλό για την αξία και την εμπορικότητα του παίκτη. Προσωπικά, θεωρώ ότι ένα ποσό κοντά στα 30-35 εκατομμύρια είναι το πιο λογικό, με βάση την ηλικία, την κατάσταση και το brand name του.
Μια που λέμε για τη Μάντσεστερ Σίτι, ας πούμε δύο λόγια και για το αγαπημένο σίριαλ των 115 κατηγοριών. Η Mirror έγραψε για τέλος Μαΐου, άλλες φήμες λένε για μέσα στο καλοκαίρι, ενώ οι συνωμοσιολόγοι επιμένουν ότι γι' αυτόν τον λόγο αποχώρησε ο Γκουαρντιόλα. Το σενάριο της αφαίρεσης βαθμών (μιλούν για -40 ή -60) είναι αυτό που κερδίζει έδαφος στις προβλέψεις τον τελευταίο καιρό. Για να είμαι ειλικρινής, πλέον βαρέθηκα να περιμένω και δεν ελπίζω σε τίποτα. Ακόμα και 115 βαθμοί να τους αφαιρεθούν, ακόμα κι αν πέσουν κατηγορία, δεν θα αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη μιλάμε για μια κλοπή διαρκείας όχι για κάτι μεμονομένο. Η Σίτι, κλέβοντας, κατάφερε να ξεπεράσει την Έβερτον σε πρωταθλήματα. Αν δεν τους αφαιρεθούν οι τίτλοι που κατέκτησαν εκείνα τα χρόνια, δικαιοσύνη δεν υπάρχει.
Δεν μπορώ να μην αναφερθώ κλείνοντας στον σπουδαίο μας αρχηγό τον Seamus Coleman. Θα μας λείψει και θα είναι πάντα στην καρδία μας.Μακάρι να έχουμε πάντα στην Έβερτον προσωπικότητες και ανθρώπους που αγαπάνε την ομάδα όσο ο Ιρλανδός.Δεν ξέρω πόσο θα συνεχίσει το ποδόσφαιρο και αν τελικά θα το κάνει, αλλά θα μπορούσα να τον φανταστώ ως και προπονητή στην ομάδα.
ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΡΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ
ΕΥΧΟΜΑΙ & ΕΛΠΙΖΩ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ
ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου